Gek is dat, ergens een jaar of zeven geleden las ik eens wat over weblogs en kwam toen op verschillende logs terecht die ik ben blijven lezen. Op de één of andere manier werd ik er enorm door geprikkeld en besloot ik zelf een log te beginnen. Mijn eigen cynthialog.blogspotje… *weemoed*

Later heb ik mijn eigen ‘cynthialog’ domein aangeschaft en heb daar nog een aantal jaar lekker door gelogd. De tijd waarin ik alles op mijn log gooide en waar ik me soms nog wel eens voor schaam als ik het teruglees, haha!
Ik denk dat de lezers uit die tijd de belangrijkste dingen wel met me meegemaakt hebben; mijn ontmoeting met Toine, de relatie die daaruit voortkwam, het samenwonen, zwanger worden, trouwen en de geboorte van Juul. Sommige mensen weten misschien nog wel van de zware depressie die ik had toen ik Toine leerde kennen.
Toen die na de geboorte van Juul weer terug kwam, besloot ik het niet meer open en bloot op het www te gooien en begon een besloten log. Dat was fijn, voor even, want ik gooide de boel toch weer open. (niet zonder de logjes over die moeilijke tijd weg te halen overigens)

Langzaam, heel langzaam begon de aardigheid van het openbaar maken van mijn leven er een beetje af te gaan, maar dat zal niet onopgemerkt gebleven zijn. ;-)
Ik ben niet echt iemand van de verhaaltjes, maar van het lifeloggen en eigenlijk is die behoefte nu ook wel een beetje weg.
Af en toe is er nog wel eens iets wat de moeite van het loggen waard is, maar dan heb ik gewoon geen zin om het te typen.
Aangezien ik best veel foto’s met mijn telefoon maak, ben ik mijn project 365 opnieuw begonnen. Niks mooi geposeerde foto’s met die sjieke camera, maar foto’s gemaakt tijdens het (be)leven met mijn telefoon. Een fijn dingetje waar best leuke plaatjes uit kunnen komen. :-)

Op dit log zal dus niet zoveel meer verschijnen, maar ik laat ‘m staan voor de oma die zo graag foto’s en filmpjes kijkt en voor ieder ander die geïnteresseerd is in wat ik ooit heb geschreven.
Verder ben ik dus dagelijks te vinden op Project 365, een jaar mij. (waar overigens ook korte verhaaltjes bij de foto”s komen) Wat ik na dat jaar ga doen zie ik dan wel weer.

Tot daar!

Voordat ik het vergeet: De afgelopen zeven jaar heb ik door mijn log en door wat andere activiteiten op het www een heel stel fijne mensen leren kennen die mijn leven zeer verrijkt hebben. Ik realiseer me heel goed dat ik ze zonder internet nooit zou hebben leren kennen.
De afstanden om elkaar te bezoeken zijn soms wat lang (en als het de afstand niet is, is het het openbaar vervoer wel wat niet meewerkt, hè Cat? ;-)), maar ik steek er best graag tijd in. Ze zijn het namelijk allemaal waard.
Wat zei Beatrix nou in haar toespraak? Laat ik het even citeren:

Wanneer de zorgen groot zijn, wordt de behoefte aan een gezamenlijk perspectief sterker gevoeld. Godsdiensten en levensovertuigingen wijzen op verantwoordelijkheid voor de naaste. Vroeger was er vrijwel overal burenhulp en vormde nabuurschap de basis van de samenleving. Men kende elkaar. Maar de moderne mens lijkt weinig aandacht te hebben voor de naaste. Nu is men vooral met zichzelf bezig. We zijn geneigd van de ander weg te kijken en onze ogen en oren te sluiten voor de omgeving.

Wat akelig dat zij dat zo vindt, want ik heb de laatste maanden iets heel anders gezien. Meiden die elkaar vinden via hun logs en twitter en elkaar helpen om door moeilijke tijden heen te komen. Op wat voor manier dan ook.
Ik hou ervan.
Ik hou van ze! <3

10 Responses to “Het is mooi geweest”